10 maja 2022


Dzisiaj kolejny sukces naszej kancelarii w sporach frankowych z bankami. Sąd Okręgowy w Szczecinie – po niespełna 6 miesiącach – w sprawie o sygnaturze IC 313/22 orzekł, że umowa kredytu zawarta przez klientów kancelarii jest nieważna a nadto, że należy im się od banku zwrot kwoty ponad 172.000,00 złotych. Jest to kolejny wyrok potwierdzający, że kredyty frankowe są nieważne i należy kierować przeciwko nim roszzczenia na drogę sądową ponieważ można nie tylko uwolnić się od jażma spłaty ale w dodaktu uzyskać całkiem pokaźną kwotę zwrotu od banku. Dlatego wszystkie osoby, które posiadają już kredyty frankowe a nie zdecydowały się jeszcze na skierowanie ich do sądu powinny to jak najszybciej zrobić.

14 kwietnia 2022


Dzisiaj nasza kancelaria uzyskała kolejny korzystny wyrok dla klientów frankowych. Sąd Okręgowy w Szczecinie w sprawie o sygnaturze IC 111/21 ustalił nieważność łączącej klientkę kancelarii z bankiem umowy frankowej i jednocześnie zasądził na jej rzecz kwotę 57.728,85 franków tytułem zwrotu nienależnego świadczenia. Wyrok jest nieprawomocny a bankowi przysługuje apelacja chociaż w mojej ocenie z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością rozstrzygnięcie to się ostanie w toku instancyjnej kontroli. Szczególną satysfakcją dla mnie jest fakt, że dzięki zasądzeniu roszczenia klientki w CHF teraz odwróci się moneta ryzyka walutowego, które dla równowagi obciążało będzie bank.

5 kwietnia 2022


Dnia 5 kwietnia Sąd Apelacyjny w sprawie o sygnaturze I ACa 1028/21 oddalił apelację banku od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie stwierdzającego nieważność takiej umowy. Ten wyrok jest już prawomocny a klienci nie tylko zostali uwolnieni od ciężąru kredytu frankowego ale w dodatku otrzymają od banku znanczy zwrot nadpłaconych pieniędzy. Natomiast dnia 6 kwietnia Sąd Okręgowy w Szczecinie, w sprawie o sygnaturze I C 876/22, kolejny raz postanowił, że klienci kancelarii nie będą musieli płacić kredytu przez cały czas wytoczonego przez nich procesu. Częstotliwość udzielania zabezpieczeń w sprawach określonych banków cieszy tym bardziej, że w tych przypadkach procedura „uwalniania” od problemu frankowego przebiega naprawdę błyskawicznie. Postanowienie z dnia 6 kwietnia zostało wydane na podstawie wniosku zgłoszonego w pozwie, który do sądu wpłynął 1 kwietnia.

4 kwietnia 2022


Przełom marca i kwietnia znów owocny dla klientów kancelarii. Szczególnie zadowoleni mogą być ci na rzecz, których Sąd Okręgowy w Szczecinie (IC 1856/20) w sprawie o sygnaturze na posiedzeniu niejawnym 30 marca 2022 roku zasądził ponad 350 tysięcy złotych i ponad 50 tysięcy franków szwajcarskich jednocześnie uznając, że ich umowa jest nieważna.
Jest to kolejny już z licznych wyroków ustalających nieważność umowy frankowej i jednocześnie uwalniający klientów z jarzma kredytu frankowego. Wydaje się, że orzecznictwo sądów dla frankowiczów nie może być już korzystniejsze niż obecnie.

Tymczasem, koledzy i koleżanki po fachu, którzy dopiero zaczynają przygodę z pozwami frankowymi często pytają mnie, czy w sprawach tych sądy udzielają mi zabezpieczenia roszczenia. Odpowiedź brzmi tak, ale muszą być spełnione określone warunki. Po pierwsze, suma dokonanych przez klienta spłat na rzecz banku musi przekraczać sumę udzielonego mu przez bank kapitału. Po drugie, ogólna sytuacja banku musi uprawdopodobniać, że w przypadku kontynuowania spłaty kredytu przez czas procesu klient może nie być w stanie odzyskać zwrotu tych rat, które nienależnie uiścił w toku postępowania. Drugi warunek w mojej ocenie ogranicza możliwość ubiegania się o zabezpieczenie do takich banków jak Getin Noble, BPH czy Idea Bank.
Dla przykładu postanowienie wydane w prima aprilis ale całkiem serio. Sąd zawiesił spłatę kredytu na czas sporu ale oddalił moje wnioski o zakazanie bankowi podejmowania czynności windykacyjnych i zgłaszania danych klienta do określonych baz informacji o dłużnikach (KRD, BIK etc.). Z pewnością było to wynikiem uznania, przez sąd że zakaz takich działań wynika już z samego zawieszenia spłaty kredytu nie mniej jednak biorąc pod uwagę trudności jakie w praktyce miewają banki z realizacją orzeczeń frankowych na pewno wystąpimy o obszerne pisemne uzasadnienie tego postanowienia.

3 marca 2022


Dzisiaj przed sądem Okręgowym w Warszawie V Ca 2598/19 ( sygn. pierwszej instancji I C 2293/17) kolejni klienci kancelarii doczekali się prawomocnego wyroku stwierdzającego nieważność umowy
i zasądzającego na ich rzecz kwotę nadpłaconą ponad udostępniony przez bank kapitał. „Doczekali” jest tutaj o tyle uzasadnione, że była to sprawa, która zawisła przed sądem jeszcze wiosną 2017 roku (postępowanie apelacyjne rozpoczęło się w 2019 roku). Takie terminy spowodowane były faktem, że do połowy 2018 roku kierowałem sprawy do sądów warszawskich, które obecnie są bardzo przeciążone – w głównej mierze za sprawą kwestionowania przez banki roszczeń frankowiczów. Wyrok ten jest
o tyle specyficzny, że po raz pierwszy w moich dotychczasowych sporach Sąd Okręgowy w Warszawie uwzględnił podniesiony przez bank dopiero na etapie postępowania zarzut zatrzymania, zgodnie
z którym zapłata zasądzonego roszczenia nastąpi najwcześniej jednocześnie z zapłatą lub zabezpieczeniem przez klientów roszczenia banku o zwrot kapitału. Na nic zdały się moje tłumaczenia w mowie końcowej, że roszczenie takie jest już de facto zabezpieczone w ten sposób, że powodowie nie objęli pozwem roszczenia o zwrot nienależnie uiszczonych rat w kwocie odpowiadającej roszczeniu banku o zwrot kapitału. Z jednej strony w konfiguracji procesowej moich klientów obecnie wystarczy żeby złożyli bankowi zarzut potrącenia wzajemnych roszczeń i będzie to równoznaczne z zapłatą, biorąc jednak pod uwagę, że spór zawisł w 2017 roku – a więc już wówczas bank powinien liczyć się z ryzykiem unieważnienia umowy – to z dużym prawdopodobieństwem jego roszczenie o zwrot kapitału może już być przedawnione. Dokonanie potrącenia pozbawiłoby zaś klientów zarzutu przedawnienia, który jest dla nich dużo korzystniejszy. Z przyczyn, o których nie ma sensu w tym miejscu pisać, gdyż zaczęłoby to być już zbyt dogmatyczne i skomplikowane nie jestem jednak zwolennikiem dokonania takiego potrącenia.

28 lutego 2022

Moja kancelaria uzyskuje kolejne prawomocne wyroki stwierdzające nieważność umów frankowych moich klientów. W piątek Sąd Okręgowy w Szczecinie w sprawie o sygnaturze II Ca 1231/21 oddalił apelację banku od wyroku Sądu Rejonowego w Goleniowie (I C 508/20) a zaledwie wczoraj Sąd Apelacyjny w Szczecinie IACa 669/21 oddalił apelację banku od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie I C 884/21. W obu przypadkach oznacza to dla klientów koniec konieczności dalszej spłaty nieuczciwych kredytów. Cieszę się mogąc pomagać moim klientom w ten sposób i odciążać ich domowe budżety w tych niepewnych czasach.
Jednocześnie nasza kancelaria rozpoczęła intensywną kontrofensywę w sprawach z powództwa banku przeciwko klientom o zwrot kapitału i tak zwane wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z kapitału lub waloryzację. O ile bezumowne korzystanie z kapitału i waloryzacja jawią się jako niedopuszczalne na gruncie przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu, które regulują te roszczenia, o tyle nasza kancelaria idzie o krok dalej wskazując, że również w zakresie roszczenia banku o zwrot kapitału wyłączona jest kondykcja świadczenia a więc nie ma obowiązku jego zwrotu co wynika z faktu, że udzielając kredytów bank jako profesjonalista musiał znać historię podobnych produktów proponowanych konsumentom już kilka i kilkanaście lat wcześniej m. in. we Włoszech, Austalii czy Wielkiej Brytanii oraz ich smutny sądowy koniec a więc już w chwili udzielania kredytu bank wiedział, że umowa jest nieważna.

17 lutego 2022

Dzisiaj Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim, w sprawie o sygnaturze V Ca 713/21 oddalił apelację banku od wyroku Sądu Rejonowego w tej sprawie, który między innymi uznał na nieważną umowę kredytu tak zwanego frankowego zawartą przez klientów kancelarii. Jest to kolejny już wyrok, który pokazuje, że pomimo – rzekomo – sensacyjnego wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z ubiegłego tygodnia na froncie frankowym nic się nie zmienia.
Tymczasem, w kancelarii kończymy trzy pierwsze odpowiedzi na wytoczone naszym klientom przez banki pozwy o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z kapitału. Jestem przekonany, że również te sprawy doprowadzimy do korzystnego dla naszych klientów finału. Kontynuując zaś starania w nauce banków prawa ochrony konsumentów coraz bardziej ostrzymy sobie zęby na kredyty WIBORowe. Obserwując temat w mojej ocenie w najbliższym czasie WIBOR zostanie zastąpiony jakąś ustawową stopą referencyjną a klientom będą przysługiwały roszczenia o zwrot nadpłaconych rat odsetkowych. Trudno bowiem wyobrazić sobie, by również w przypadku kredytów WIBORowych ustawodawca zachował taką bezczynność jak przy kredytach frankowych wysyłając kredytobiorców do sądów wszak kredyty oprocentowane zmiennie z użyciem stopy referencyjnej WIBOR to aż 98% wszystkich udzielonych w Polsce kredytów i już z tego względu niestety ustawodawca nie pozwoli sobie na ryzyko ich masowego unieważniania przez sądy. Zanim jednak taka ustawa zostanie wprowadzona jest szansa, że być może chociaż klika takich kredytów uda się unieważnić – pierwszy pozew tego rodzaju powinniśmy skierować do sądu jeszcze w marcu tego roku – gdyż jak podaje subiektywnieofinansach.pl stopa referencyja WIBOR jest zawyżona nawet kilkakrotnie.

2.12.2021

Dzisiaj Sąd Okręgowy w Szczecinie w sprawie o sygnaturze I C 1861/20 wydał wyrok częściowy w sprawie o unieważnienie aneksu umowy kredytowej, która pierwotnie zawarta jako klasyczny kredyt złotówkowy została następnie przekształcona w umowę tak zwanego kredytu frankowego. Na podstawie tego wyroku sąd stwierdził, że taki aneks jest nieważny. Obecnie spór dotyczy jedynie ustalenia tego jak wysoką nadpłatę poczynili klienci w związku z unieważnieniem aneksu. Jednocześnie wydanie wyroku częściowego pozwala już teraz klientom realizować spłaty na podstawie nowego, korzystniejszego harmonogramu spłaty, który został uwolniony od ryzyka kursowego. Analogicznie obniżeniu uległo nominalne saldo w złotym polskim kredytu pozostającego do spłaty dzięki czemu klienci już teraz oszczędzili ponad 120.000 złotych. W zależności od rozstrzygnięcia w zakresie nadpłaty ich całkowita oszczędność przekroczyć może 180.000 złotych a sprawa dotyczy jedynie unieważnienia aneksu do umowy (umowa na pierwotnych warunkach pozostaje w mocy). Oszczędność dla klientów, którzy od początku zostali nabici w kredyt frankowy może być nawet większa.

17.11.2021

Kolejny wyrok w sprawie dot. tak zwanego kredytu frankowego w sprawie klientów mojej kancelarii został wydany niespełna godzinę temu w sprawie o sygnaturze IC 1671/20 przez Sąd Okręgowy w Szczecinie. Kolejny już raz Sąd Okręgowy stwierdził, że zawarta przez klientów kancelarii umowa kredytu tak zwanego frankowego jest od początku i w całości nieważna. Sprawa ta była wyczekiwana w kancelarii z pewnym niepokojem ponieważ dotyczyła kredytu zaciągniętego w pewnym skandynawskim banku, która została zawarta dopiero w grudniu 2009 roku a więc w okresie gdy kurs franka uległ już znacznej zmianie (w porównaniu z końcem 2008 roku). Sąd Okręgowy stwierdził jednak, że nawet ta okoliczność nie zwalniała banku z obowiązku wyczerpującego pouczenia klienta o ryzyku kursowym czego bank nie uczynił. Sąd słusznie wskazał, że bank złożył do akt broszurę informacyjną jednak nie przedstawił dowodu jej wręczenia klientom a nadto złożona broszura dotyczyła kredytów denominowanych a w spornej umowie zastosowanie znalazły klauzule indeksacyjne. Tym samym zdaniem sądu nawet gdyby przyjąć, że broszura taka była faktycznie powodom wręczona to i tak nie dotyczyła produktu kredytowego, który bank im zaoferował.
Kursy franka ponownie idą w górę a biorąc pod uwagę, że prezes NBP może liczyć na drugą kadencję to pewnie będzie trend długoterminowy, dlatego jeśli macie jeszcze Państwo problem z frankami i nie chcecie ich mieć, to zapraszam!

12.11.2021

Dnia 10 listopada 2021 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie w sprawie o sygnaturze I C 115/21 stwierdził, że nieważna jest umowa tak zwanego kredytu frankowego, którą klientka kancelarii zawarła z austriackim bankiem oferującym produkty tego rodzaju na terenie polski, wówczas za pośrednictwem swojego oddziału. Sprawa ta jest drugą najsprawniej przeprowadzoną sprawą frankową, pozew został złożony 20 stycznia bieżącego roku, ale muszę przyznać, że w porównaniu z resztą kraju terminy rozpoznawania spraw frankowiczów w Sądzie Okręgowym w Szczecinie są naprawdę rozsądne.

28.10.2021

Dzisiaj Sąd Okręgowy w Szczecinie w sprawie o sygnaturze akt IC 1571/20 zasądził na rzecz powodów od banku kwotę 218.587,37 złotych wraz z odsetkami za opóźnienie. Sprawa dotyczyła kredytu, który w związku z drastycznym wzrostem kursu CHF i wymuszoną tym samym sprzedażą kredytowanej nieruchomości został przez klientów w całości przedterminowo spłacony w 2015 roku. Sąd zasądzając na rzecz klientów kancelarii w całości różnicę między kwotą udzielonego im kredytu a sumą dokonanych przez nich spłat kapitałowo-odestkowych oddał im sprawiedliwość i być może w jakimkolwiek stopniu zadośćuczynił krzywdom, których doznali rezygnując z domu marzeń pod naporem niewspółmiernych kosztów zaciągniętego kredytu i zastosowanych w nim abuzywnych klauzul walutowych. Na nic zdały się twierdzenia pełnomocników banku, że w tym konkretnym stanie faktycznym wcześniejsza spłata kredytu ograniczyła ryzyko walutowe w sposób ich zdaniem akceptowalny prawnie. Chociaż wyrok jest nieprawomocny kolejny raz pokazuje, że warto jest dochodzić swoich praw w sporach z bankiem przed sądem.

9.10.2021

Dnia 22 września 2021 roku, w sprawie o sygnaturze akt I ACa 593/20 Sąd Apelacyjny w Szczecinie oddalił apelację banku od wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 2 września 2020 roku, sygn. akt IC 482/19. W sprawie bank wypowiedział klientowi kancelarii umowę kredytu i pozwał go o zapłatę zaległych rat oraz całej pozostałej kwoty należności (łącznie blisko 200 tysięcy złotych). Wcześniej Sąd Okręgowy w Koszalinie oddalił to roszczenie zgadzając się z moją argumentacją, że umowa jest nieważna i nie może stanowić podstawy zasądzenia jakichkolwiek kwot na rzecz banku. Obecnie Sąd Apelacyjny w Szczecinie oddalając apelację banku potwierdził prawomocnie nieważność tej umowy, dzięki czemu klient nie musi płacić kwoty, która znacznie przekraczała jego możliwości zarobkowe.
Ponadto dnia 8 października 2021 roku Sąd Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim, sygn. akt X C 209/21, w sprawie z powództwa klienta, również stwierdził nieważność umowy frankowej. Była to jednocześnie najsprawniejsza dotychczas sprawa tego rodzaju, powództwo wniesione 22 marca 2021 roku zostało przez gorzowski sąd rozpoznane w nieco ponad 6 miesięcy, gdyby częściej wyglądało to tak sprawnie to praca pełnomocnika byłaby dużo przyjemniejsza.

21.09.2021

Wyrokiem z dnia 16 września 2021 roku Sąd Apelacyjny w Szczecinie, w sprawie o sygnaturze akt I ACa 252/21, oddalił apelację banku od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie uznającego za w całości nieważną zawartą przez klientów kancelarii z dawnym Kredyt Bankiem (obecnie Santander) umowę kredytu hipotecznego EKSTRALOKUM. Jest to kolejna sprawa naszej kancelarii, w której sądy prawomocnie już uznają moje twierdzenia o nieważności zawartych umów kredytowych z abuzywnymi klauzulami walutowymi. Na dzień wyroku klienci posiadali jeszcze niespłacony w całości kapitał kredytu ale bank do tej pory nie podniósł żadnych pretensji z tego tytułu. Nie było to też powodem do żadnych kontrowersji ze strony sądu. Dzięki temu rozstrzygnięciu udało się oszczędzić klientom 16 lat dalszej stresującej spłaty kredytu oraz setek tysięcy złotych związanych z tym kosztów.
Tymczasem, w dniu 20 września 2021 roku w innej mojej sprawie przed Sądem Rejonowym w Gorzowie Wielkopolskim klienci kancelarii zakończyli spór z bankiem ugodą. Chociaż rekomendacja kancelarii zawsze w takim przypadku wskazuje na kontynuację sporu, to jednak w tym przypadku – należycie poinformowanym o różnicach między ugodą a potencjalnym wyrokiem – klientom zależało na jak najszybszym zakończeniu procesu. Zawarta ugoda spowodowała natychmiastową wcześniejszą spłatę całego kredytu (6 lat przed umówionym terminem spłaty) a dodatkowo bank musiał będzie wypłacić na rzecz klientów określoną kwotę tytułem zwrotu dokonanej przez nich nadpłaty.
Nadto dnia 14 września 2021 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie, w sprawie o sygnaturze II Cz 506/21, uchylił postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie w przedmiocie zawieszenia postępowania w spr. kredytu frankowego do czasu wydania przez całą Izbę Cywilną Sądu Najwyższego uchwały rozstrzygającej, pewne kwestie dotyczące tych kredytów. Sąd Okręgowy potwierdził tym samym, że obecnie status prawny tych kredytów, w świetle orzecznictwa sądowego, jest jasno określony i nie ma potrzeby wstrzymywać rozpoznania spraw do czasu wydania uchwały przez Sąd Najwyższy, która w związku ze skierowaniem przez SN pytania prejudycjalnego do TSUE nie zostanie wydana wcześniej niż za 2-3 lata. Jest to kolejne już uchylone na skutek mojego zażalenia postanowienie tego rodzaju i cieszę się, że dzięki zrozumieniu sądów odwoławczych dla mojej argumentacji, sprawy klientów będą nadal rozpoznawane, pomimo prawnego chaosu i paraliżu jaki w Sądzie Najwyższym zaprowadziła tak zwana reforma sądownictwa.
To był owocny wrzesień.

15.06.2021

Sąd Rejonowy w Goleniowie wyrokiem wydanym na posiedzeniu niejawnym dnia 15 czerwca 2021 roku, w sprawie o sygnaturze akt IC 508/20 uznał za nieważną umowę kredytu tak zwanego frankowego, hipotecznego zawartego na wzorcu Nordea Habitat. Jest to kolejny już sukces kancelarii na polu sporów o unieważnienie kredytów frankowych. W dalszym ciągu na rozstrzygnięcie czeka jeszcze ponad 50 spraw naszych klientów a każdego tygodnia kolejne pozwy kierowane są do sądów. Biorąc pod uwagę najnowsze orzeczenia Sądu Najwyższego i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdzić należy, że szanse konsumentów w sporach z bankami nigdy jeszcze nie były tak wysokie.

24.03.2021

Sąd Okręgowy w Szczecinie dnia 23 marca 2021 roku oddalił apelację banku w sprawie z powództwa klienta kancelarii. W ten sposób w sprawie o sygnaturze II Ca 455/20 Sąd Okręgowy ostatecznie potwierdził, że kredyt frankowy jest w całości od początku nieważny. Sprawa dotyczyła kredytu, który został przez klienta w całości spłacony jeszcze w 2014 roku to jest nieco ponad 3 lata przed wytoczeniem powództwa. Z uwagi na ryzyko podniesienia przez bank zarzutu przedawnienia oraz nieustaloną w dacie zakładania sprawy (2017 rok) linię orzeczniczą z ostrożności występowaliśmy jedynie o zwrot niewielkiej kwoty 2.000,00 złotych. W ten sposób ograniczyliśmy po stronie klienta ekonomiczne ryzyko przegrania sprawy a przy okazji zablokowaliśmy bankowi możliwość wniesienia w sprawie skargi kasacyjnej.
Jednocześnie przed Sądem Okręgowym jest już w zawieszeniu drugi pozew tego samego klienta dotyczący rozliczenia z tej samej umowy – tym razem opiewający już na kwotę blisko 300.000,00 złotych (czysta nadpłata ponad udostępniony kapitał). Oczywiście prawomocne rozstrzygnięcie przez sądy w tym postępowaniu przesłankowej nieważności umowy ma powagę rzeczy osądzonej w tym drugim procesie, który w takiej sytuacji będzie czystą formalnością.

17.02.2021

Wyrokiem z dnia 16 lutego 2021 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie, w sprawie o sygnaturze I C 572/20, uwzględnił powództwo klientów kancelarii i uznał zawartą przez nich umowę tak zwanego kredytu frankowego za nieważną. Jest to kolejny już wyrok, który w prowadzonych przez nas sprawach, uznaje pretensje klientów kancelarii i potwierdza, że wadliwość kredytów w opcji frankowej jest tak daleko idąca, że pomimo kolejnych podnoszonych przez banki argumentów nie broni się w sądzie.
Wyrok jest nieprawomocny ale nie przewidują jego zmiany w toku kontroli instancyjnej przez Sąd Apelacyjny. Tym czasem czekamy na rozstrzygnięcie pytań prawnych postawionych w sprawach frankowych Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej i pełnemu składowi Sądu Najwyższego

7.09.2020

Wyrokiem z dnia 2 września 2020 roku Sąd Okręgowy w Koszalinie, w sprawie o sygnaturze I C 482/19, oddalił powództwo banku przeciwko klientom kancelarii na kwotę 168.895,74 zł. Sprawa dotyczyła zapłaty wypowiedzianego kredytu tak zwanego frankowego. Klient zaciągnął taki kredyt w 2006 roku. W 2017 roku na skutek pogorszenia sytuacji osobistej popadł w opóźnienie ze spłatą 3 kolejnych rat kredytu. W tej sytuacji bank wezwał go do zapłaty zaległości w terminie 30 dni pod rygorem wypowiedzenia umowy. Klient w terminie uregulował zaległość, jednak bank wskazał, że ponieważ jego wpłata została zaksięgowana już dwa dni po upływie terminu to podtrzymuje oświadczenie o wypowiedzeniu umowy. Na skutek takiego nielojalnego zachowania banku pozostała do spłaty kwota kredytu stała się natychmiast wykonalna.
W sprzeciwie od wydanego w sprawie nakazu zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym kancelaria podnosiła zarówno zarzuty co do bezskuteczności dokonanego wypowiedzenia umowy, jak i przede wszystkim wskazywała na nieważność umowy. Twierdzenia o nieważności umowy oparte zostały na szeregu zarzutów natury prawnej.
Sąd Okręgowy – po przeprowadzeniu jednej rozprawy – podzielił wszystkie zarzuty podniesione w sprzeciwie od nakazu zapłaty uznając, że umowa jest od początku w całości nieważna.

17.03.2020

Postanowieniem z dnia 17 marca 2020 roku w sprawie o sygnaturze IC 222/20 Sąd Okręgowy w Szczecinie dokonał zabezpieczenia roszczenia klienta kancelarii na majątku pozwanego banku Idea Bank poprzez zajęcie na rachunku banku w NBP kwoty 199.000,00 złotych. Zabezpieczenie zostało udzielono w związku ze skierowaniem przez kancelarię powództwa o odszkodowanie za tak zwany misselling obligacji korporacyjnych GetBack.
Klient kancelarii – za namową pracowników pozwanego banku – nabył pakiet obligacji korporacyjnych spółki GetBack SA. W tym celu bank bez pobierania związanych z tym opłat i obniżania zgromadzonych odsetek zwolnił ulokowane na różnych lokatach oszczędnościowych środki klienta w kwocie 200.000,00 złotych.  Pracownicy banku zachęcając do inwestycji między innymi przekazywali informację o elitarnym charakterze oferty, jej bezpieczeństwie i możliwości osiągnięcia, w krótkim czasie wysokich zysków. Gdy okazało się, że emitent jest niewypłacalny a obligacje nie gwarantują żadnych korzyści klienci podjęli działania związane z odzyskaniem swoich środków w toku postępowania restrukturyzacyjnego, które jednak nie rokuje ich odzyskaniem.
W między czasie kancelaria zaproponowała autorską koncepcję pozwania samego banku o odszkodowanie za tak zwany misselling czyli, najkrócej mówiąc oferowanie nabycia instrumentów finansowych zupełnie nie dopasowanych do specyfiki nabywcy. Zaznaczyć należy w tym miejscu, że rozpoczynając oszczędzanie i inwestowanie z pozwanym bankiem klient kancelarii wypełnił między innymi ankietę informacyjną, z której wynikało, że akceptuje tylko minimalne ryzyko, bezpieczeństwo lokowanych środków jest dla niego ważniejsze niż wysokość osiąganych zysków oraz że nie godzi się na jakąkolwiek stratę tych środków. W świetle tej ankiety obligacje korporacyjne – jako instrumenty wysokiego ryzyka – w ogóle nie powinny być klientowi kancelarii zaoferowane.
Sąd Okręgowy w Szczecinie oceniając zawarty w pozwie wniosek o zabezpieczenie uznał, że roszczenie odszkodowawcze klienta jest uprawdopodobnione a sytuacja pozwanego banku – w związku z szeroki stosowaniem wyżej opisanej nieuczciwej taktyki – jest na tyle zła, iż konieczne jest zabezpieczenie roszczenia w celu umożliwienia jego późniejszej realizacji.
Wcześniej podobne zabezpieczenia udzielone zostały też przez Sąd Okręgowy w Poznaniu i Sąd Okręgowy w Warszawie, tym samym można uznać, że rozstrzygnięcie ma charakter pionierski.

3.01.2020

W dniu dzisieszym Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie w sprawie o sygnaturze I C 217/18 stwierdził, że umowa, którą w 2008 roku klienci kancelarii zawarli z pewnym bankiem polskim jest od początku w całości nieważna. Wyrok jest nieprawomocny ale w przypadku jego uprawomocnienia bank będzie musiał zwrócić klientom kwotę 221.532,38 złotych stanowiącą różnicę pomiędzy kapitałem udostępnionym a sumą dokonanych spłat. Wyrok nie jest prawomocny ale z perspektywy praktyki kancelarii uznać należy go za przełomowy z kilku powodów:
• Po pierwsze, umowy tego konkretnego banku polskiego, ze względu na specyficzne zapisy dotyczące stosowanych stóp referencyjnych, dotychczas w mojej praktyce spotykały się z korzystnym dla banków orzecznictwem (również w sądach warszawskich).
• Po drugie, jest to moja pierwsza sprawa wygrana (i pierwsza zakończona) przed sądem szczecińskim co potwierdza moją teorię, że po 2017 roku orzecznictwo sądów szczecińskich uznać można za korzystne dla konsumentów.
• PO TRZECIE I NAJWAŻNIEJSZE, sprawa ta dotyczyła kredytu, który w całości został przez klientów przedterminowo spłacony w 2015 roku. Oznacza to, że osoby, które problem frankowy rozwiązały wcześniejszą spłatą również nie są pozbawione ochrony sądowej i mogą dochodzić nadpłaconej ponad kapitał różnicy!

28.11.2017

Wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 27 listopada 2017, sygn. akt VIII GC 559/16, oddalone zostało roszczenie banku przeciwko klientowi kancelarii o zapłatę kwoty 82.557,05 złotych powiększonej o dalsze odsetki z tytułu należności wynikających z wypowiedzianej przez bank umowy kredytu denominowanej we franku szwajcarskim. Uznając przedstawioną w odpowiedzi na pozew i dalszych pismach argumentację Sąd Okręgowy, niezależnie od zarzutów dotyczących nieważności spornej umowy, uznał że bank w najmniejszym stopniu nie sprostał ciężarowi dowodu w zakresie wykazania wysokości roszczenia. Linię procesową i reprezentację pozwanej spółki przygotował i prowadził adwokat Paweł Zacharzewski.